Promienie rdzeniowe

Promienie rdzeniowe przewodzą również wodę z drewna do tkanek leżących na zewnątrz, a poza tym magazynują asymilaty. Mogą one przewodzić substancje w kierunku promienistym dzięki temu, że wnikają zarówno do drewna, jak i do łyka. Przestwory międzykomórkowe promieni rdzeniowych kontaktują z systemem przestworów międzykomórkowych kory pierwotnej, co umożliwia żywym komórkom w drewnie wymianę gazów z otaczającą atmosferą. U pewnych drzew iglastych, np. u Pinus, komórki brzeżne promieni rdzeniowych w obrębie drewna (mianowicie komórki dolnych i górnych szeregów) są dłuższe, martwe, wykształcone podobnie do cewek, W ścianach tych komórek występują jamki lejkowate, łączące je pomiędzy sobą oraz z sąsiadującymi cewkami. Czytaj dalej Promienie rdzeniowe

Pierścienie przyrostów rocznych

Na przekrojach poprzecznych drewna pnia nagonasiennych oraz większości drzewiastych dwuliściennych można dostrzec już gołym okiem pierścienie przyrostów rocznych. Pod silniejszym powiększeniem widać, że w obrębie każdego takiego pierścienia starsze jego części, leżące bliżej środka, są zbudowane z promienistych szeregów cienkościennych cewek o szerokim świetle. Natomiast zewnętrzne, młodsze, są grubościenne i mają wąskie światło. W obrębie danego pierścienia przejście od szerokich cewek do cewek o wąskim świetle jest stopniowe. Natomiast pomiędzy cewkami o wąskim świetle a cewkami o świetle szerokim następnego zewnętrznego pierścienia przejście to jest nagłe. Czytaj dalej Pierścienie przyrostów rocznych

Traeheidy

Traeheidy mają długość 0,5—5 mm, Zgodnie ze sposobem ich powstania występują one w regularnych rzędach promienistych; ich rozwój z komórek miazgi wiąże się bowiem prawie wyłącznie z rozrostem w kierunku promienistym, natomiast prawie zupełnie nie zmieniają one swych wymiarów, w kierunku stycznym ulegają tylko nieznacznemu wydłużaniu. Tracheidy są więc kształtem i długością zbliżone do komórek kambium. Wielkie, okrągłe jamki lejkowate rozmieszczone są wyłącznie albo przeważnie w ich ścianach promienistych. Dlatego też na podłużnych przekrojach promienistych widzimy lejkowate głównie w widoku z góry. Miękisz drzewny Pinus, Picea, Laix występuje w sąsiedztwie kanałów żywicznych pochodzenia schizogenicznego. Czytaj dalej Traeheidy

Liczba pierścieni rocznych przyrostu wtórnego

Liczba pierścieni rocznych przyrostu wtórnego, widocznych na poprzecznym przekroju łodygi lub korzenia, jest tym mniejsza, im dany przekrój jest bliższy wierzchołka wzrostu. Wynika to z faktu, że części organów, leżące bliżej wierzchołka wzrostu są młodsze, co oczywiście pozostaje w związku ze wzrosłem wierzchołkowym organów. Im starsze są pierścienie roczne drewna, tym bardziej są oddalone od stożka wzrostu. Podobne zjawisko daje się obserwować w łyku w miarę zbliżania się ku wierzchołkowi organu. Często jednakże liczba pierścieni drewna jest większa niż liczba okresów wegetacyjnych. Czytaj dalej Liczba pierścieni rocznych przyrostu wtórnego

Promienie rdzeniowe łyka

Promienie rdzeniowe łyka stanowią przedłużenie promieni rdzeniowych drewna w kierunku promienistym. W ten sposób asymilaty zostają przeprowadzane przez łyko z liści do korzeni; przez promienie rdzeniowe zaś mogą one w kierunku promienistym dostawać się do żywych komórek drewna. Tkanki łyka tworzą często regularne warstwy tangencjalne, przecięte tylko w kierunku radialnym promieniami rdzeniowymi; to uwarstwienie niekoniecznie odpowiada przyrostom rocznym. Jednakże również i w łyku (szczególnie u Lariz) przeważnie uwidaczniają się pierścienie roczne. Różnica w wyglądzie łyka różnych roślin drzewiastych pozostaje w związku większym lub mniejszym światłem rurek sitowych, z obecnością lub brakiem włókien łykowych komórek wydzielniczych. Czytaj dalej Promienie rdzeniowe łyka

Dylatacja zachodzi w zywych komórkach

Dylatacja zachodzi w żywych komórkach miękiszowych kory, floemu, łyka, a u niektórych roślin drzewiastych nawet w komórkach epidermy. Temu typowi Wzrostu towarzyszy zazwyczaj podział komórek Ścianami promienistymi. Szczególnie uderzająco wzrost ten zaznacza się w pierwotnych promieniach rdzeniowych łyka. U lipy np. dochodzi wręcz do wytworzenia merystemu wtórnego, którego ko— mórki, dzieląc się ścianami promienistymi, odkładają w kierunxu stycznym na obie strony szeregi komórek miękiszowych. Czytaj dalej Dylatacja zachodzi w zywych komórkach