Miazga korkotwórcza

Korek tworzy się w wyniku działalności szczególnego merystemu wtórnego, rozwijającego się w peryferycznych partiach rosnących na grubość organów. Jest to miazga korkotwórcza (felogen). Felogen wytwarza się już w pierwszym okresie wegetacji danej części organu, w naszych szerokościach geograficznych w czerwcu albo lipcu. Różnicuje się on wkrótce po rozpoczęciu procesu grubienia wtórnego lub nawet jeszcze wcześniej. Felogen może powstawać z epidermy w wyniku stycznych podziałów jej komórek. Najczęściej jednakże tworzy się on z warstwy kory pierwotnej leżącej pod skórką albo też z obydwu tych warstw (np. w bulwach ziemniaka); rzadziej natomiast bierze początek z głębszych warstw kory pierwotnej (np. u Ribes, Thwja). W korzeniach zaś powstaje ona najczęściej z komórek miękiszowych perycyklu. Miazga korkotwórcza wytwarza, głównie na zewnątrz, komórki ułożone w rzędy promieniste; niezależnie od tego czy ich błony są skorkowaciałe, czy też nie, określamy je jako komórki korka (o budowie tej tkanki oraz przetchlinek, które w korku odpowiadają aparatom szparkowym epidermy). Felogem stanowi w zasadzie miazgę zbudowaną z jednej warștwy komórek inicjalnych również wówczas, kiedy twórzy korek i felodermę. Zwykle w końcu peryderma tworzy sie również u tych roślin, których epiderma uprzednio przez szereg lat podlegała procesowi dylatacji, Tylko u gatunków jemioły nie rozwija się peryderma. U pewnych rodzin roślin kwiatowych (np. u niektórych gatunków Rosaceae, Guttiferaceae, Mortoceae, Melastomaeede, Oraraceae) występuje na korzeniach i kłączach, a niekiedy na łodygach nadziemnych. Stale żywa wtórna tkanka okrywająca jest to poliderma – tkanka całkowicie różniąca się od martwej zwykle perydermy. [więcej w: maszyna do szycia filcu, porady krawieckie, ściegi ozdobne ]

Powiązane tematy z artykułem: maszyna do szycia filcu porady krawieckie ściegi ozdobne